BUNUN ADINA ÖLÜMÜNE SEVMEK DİYORUZ

Aile içi şiddet tüm hızıyla sürüyor. Ve şiddette son nokta ölüm oluyor.

 

Aile içi şiddet tüm hızıyla sürüyor. Ve şiddette son nokta ölüm oluyor.

Günümüzde evlilikler artık çekilmez hal aldı. Severek evlenenler bir süre sonra birbirinin düşmanı oluyor.

Nikah öncesi yaşanan ilişkilerde ölümüne sevdiklerini söyleyen çiftler gerçekten bu dediklerini gerçekleştiriyor ve bir süre sonra sevgiyle söyledikleri bu sözü nefretle neticelendirip cinayetle bitiriyor.

Teknoloji geliştikçe suçlarda artıyor. İlgisiz görünse de artıyor. Suçların daha yoğun işlendiği bir dönem içindeyiz. Bilhassa sonu cinayetle biten aile içi şiddete kimse dur diyemiyor.

Yasalar önleyici görev yapmaktan uzak. Ya da kanunlar insanların umurunda değil. Suç işleyen işleyene. Artış var düşüş yok.

Bir musibet bin nasihatten iyidir sözü, günümüz insanına bir şey ifade etmiyor. Ne musibetin nede nasihatin anlamını bilen yok.

Anlık yaşamlara ve beraberinde getirdiği olaylara endekslenmişiz.

“- Ben bugün ayrıldığım eşimden beni mutlu edecek cevap alamazsam onu öldürüp hayatına son vereceğim” diyoruz

Yasal olmadığı halde kapısına gidiyor. Kapının açılmasıyla, karşı tarafın barışmayı veya yeniden yaşam önerisini reddetmesiyle kıyamet kopuyor.

Sonuç ortada biri katil, diğeri mevta oluyor. Dedik ya hayatı anlık kararlarla yaşıyoruz.

Bu sadece ülkemize özgü değil. Afrika’nın kabilelerinden tutunda dünyanın en modern şehirlerine kadar her yerde durum aynı.

İnsan, insan olmaktan çıktı. Gözün ve aklın fark etmekte zorlandığı bir evrim geçiriyoruz. Bunun da altında her gün hızla gelişen teknolojinin kendisi var.

Sosyal medya buna en çarpıcı örnek. Teknolojiyi iyi niyetle kullanamıyoruz. En kolay tahrik olunan mecraların başında sosyal medya geliyor.

Adam eşi tarafından terkediliyor. Bir süre sonra sosyal medyada eşinin başka bir erkekle çay içerken çekilmiş bir fotoğrafını görüyor.

Aklı karışıyor. Hatta aklı gidiyor yerine başka bir şey geliyor. Çıldırmış gibi hisseden adam çareyi eşini öldürmekte arıyor.

Bununda adına ‘Ölümüne sevmek’ deniyor.

Gerçekten sevgileri ölümüne yaşadığımız bir dünyadayız

Sevginin sonunda ya ölüyor, ya öldürüyoruz

Vay anasını be !